"در گلزار باقی گلی شکفته که همه گلها نزدش چون خار "
"به خود مشغول نباشيد در فكر اصلاح عالم و تهذيب امم باشيد
اصلاح عالم از اعمال طيٌبه طاهره و اخلاق راضيه مرضيه بوده .
ناصر امر اعمال است و معينش اخلاق يا اهل بهاء به تقوي
تمسك نماييد..."
نظر شما در این مورد چیست ؟
"اصلاح عالم از اعمال طیبه طاهره و اخلاق راضیه مرضیه بوده "
به مناسبت روز كودك
هوالله
اي خداوند مهربان اين اطفال صنع دست قدرت تواند و آيات
عظمت تو.خدايا اين كودكان را محفوظ بدار.مويد بر تعليم كن و
موفق به خدمت عالم انساني فرما.
خدايا اين اطفال دردانه اند در آغوش صدف عنايت پرورش ده.توئي
بخشنده و مهربان
ع ع
ما بايد عاشق نور باشيم از هر چراغى بتابد . ما بايد عاشق گل باشيم از هر باغى برويد . ما بايد خواهان حقيقت باشيم از هر منبعى ظاهر شود . تمسك به يك چراغ مانع ميشود تا قدر نوري را كه در چراغ هاي ديگر مي تابد بدانيم . تمسك به شكل خارجى و مناسك دينى ميتواند مانع درك حقيقت كليه اديان شود. اگر خواهان حقيقت هستيم بايد تعصب را رها كنيم و خرافات را بدور اندازيم جون فرق كلي است بين خرافات ، تعصب و تقاليد از طرفى و حقيقت از طرف ديگر .با درك اين مطلب ميتوانيم برأى العين ببينيم كه حقيقت نور الهى در كليه مظاهر الهيه تابيده است يعنى در كريشنا ، موسى ، زرتشت ، بودا، مسيح ، محمد ، باب و بهاء الله .
در جستجوي حقيقت بايد خود را از افكار و اعتقادات ماضيه فارغ كنيم ،بايد تعصبات و افكار ناچيز را دور اندازيم ، فكر روشن و مستعد لازم است .اگر ظرف وجود ما از خودپرستي پر باشد جائى براى آب حيات در آن نخواهد بود . در اصل بزرگترين مانع در راه وصول به وحدت اين است كه افكار خود را صحيح و افكار سايرين را اشتباه پنداريم . براي رسيدن به حقيقت ، وحدت و اتحاد امري كاملاً ضروري است .
حضرت بهاءالله می فرمایند :
" مذهب الهى از براى محبت و اتحاد است او را سبب عداوت و اختلاف منمائيد. "
(باتشکر از وبلاگ "نت احساس")
حضرت عبدالبها مي فرمايند :
"اي خـادم الهي،
از بشـارت الـهي مسـرور شـو ، از نسائـم روائـح الهي شـادمان گـرد
و بــه مــلكــوت الـهـي تــمـسـك نـمـا تـا از عــالـم مــنــقـطــع شــوي
و در قـــلـبـــت نـــار عــــشـــق الـــهـــي بـــــرافــــروخـــتــــه گـــــردد
تـا آن جا كه هركس به تـو نزديك شـود اين گرمي و حرارت را احـساس نـمايد "
"در جهان فاني از امتـحانات الـهـي نـومـيد مشـو.
امـيدوار بـاش و بر محـن و بـلايا صـبـر و قـرار نـمـا.
اگـر بـلـا نــبـــود ، صــبـــر تـحـقــق نمي يـافــت .
اگر اضـطـراب نبود، سكـون و قـرار وجود نـداشت.
اگر محن و آلام نبود،راحت و آسايش مفقود بود .
اگــر احــزان نــبــود،كــسـي شــادمــان نــبــود.
هــــر چــيـــز بــه ضــــدش نـــمـــودار گـــــــردد.
قــــــــدم ثــــابــــــت كـــــن تـــا ثــــابــت شـوي
استــقـامـت بــنــمـا تـا شـمـع هــدايـت گـردي.
مـنـادي حـق شـو تـا آهـنـگ مـلـكـوت شـنـوي .
مرغ خوش الـحان شو تا دلـها را به اهتـزاز آري ."
"قسمتي از مكاتيب حضرت عبدالبها"
"درميان خلق ازدواج عبارت از ارتباط جسماني است و اين اتحاد و اتفاق موقت است ،زيرا فرقت جسماني عاقبت مقرر و محتوم است ولكن ازدواج اهل بها بايد ارتباط جسماني و روحاني هر دو باشد ، زيرا هر دو سرمست يك جامند و منجذب يك طلعت بي مثال،زنده به يك روحند و روشن از يك انوار.اين روابط روحانیه است و اتحاد ابدی است و همچنین در عالم جسمانی نیز ارتباط محکم متین دارند...پس باید اهل بها چون رابطه ازدواج در میان آید اتحاد حقیقی و ارتباط معنوی و اجتماع روحانی و جسمانی باشد تادرجمیع مراتب وجود و در جمیع عوالم الهی این وحدت حاصل گردد زیرا این وحدت حقیقی جلوه ای از نور محبت الله است.
" احکام ازدواج در دیانت بهائی در ادامه مطلب درج شده "
اي بـــيــــــگـــانــه بـا يــــــگـــانــــــه
شمــــــــــع دلــــــــت بر افروخته دســت قـدرت مــــــــن اســــت
آن را به بــادهاي مخــــالــــف نفــــس و هـــوي خامــــوش مـكــن
و طبــيب جمـيع علــت هاي تو ذكــر من است فرامــوشش منــما
حـــب مــرا ســرمــايه خود كن و چـون بـصــر و جــان عــزيـزش دار
حضرت بهالله موسیقی را در کتاب اقدس حلال اعلان می کنند.مضمون آیه عربی به فارسی چنین است:
"شنيدن آوازها و آهنگهاي موســــــــيقــــــــي رابراي شما حلال كرديم.مبادا آن آوازها و آهنگها شما را از شان ادب و وقار خارج كند.شــــادي كنيد به شــادي نام اعظم من كه دلها با آن به شور آيد و عقلهاي مقربان مجذوب گردد.ما آنرا نردبــــاني براي عــروج ارواح به افـــق اعلي قرار داديم آن را بال نفس و هوي مگردانيد.مبادا از نادانان باشيد"
حضرت عبدالبها مي فرمايند:
"در اين دور بديع،نور مبين در الواح مقدس تصريح فرمود كه آهنگ و آواز رزق روحاني قلوب و ارواح است. فن موسيقي از فنون ممدوحه است و سبب رقت قلوب مغمومه.پس اي شهناز به آوازي جانفزا آيات و كلمات الهيه را در مجامع و محافل به آهنگي بنواز تا قلوب مستمعين از قيود غموم و هموم آزاد گردد و دل و جان به هيجان آيد."
"كونوا في الطرف عفيفا و في اليد امينا و في اللسان صادقا و في القلب متذكرا"
مضمون بيان مبارك به فارسي چنين است :
(در نگاه پرهيـــــــــــــــزكار باشيد
در دســــــــــت اميـــــــــــــــــــن
در زبـــــــــان راســـــــــــــــتگــــو
ودر قــــــــــــلب متـــــــــــذكـــــر)
"اصول همه اديان يكي است"
حضرت عبدالبها در خطابات خود مي فرمايند :
"اساس اديان الهي يكي است و جميع حقيقت است و حقيقت تجزي و تعدد قبول ننموده ولكن در بين بشر اختلاف حاصل شده و بعضي را گمان چنين كه دين سبب حرب و قتل و خونريزي است.استغفرالله!جميع مظاهر الهي،جميع نفوس مقدسه جان خود را فداي وحدت عالم انساني نمودند ، جميع خدمت به عالم اخلاق كردند.نفوس را به كلي به صلح و سلام خواندند و سبب نشر محبت و الفت شدند.فضائل عالم انساني را ترويج دادند و كل را در استفاضه كمالات صوري و معنوي تشجيع و ترغيب نمودند..."
